Tuesday, July 9, 2013

ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ ನಮಗಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ನಮ್ಮವರೆಂದುಕೊಂಡವರೊಡನೆಯೇ ಹೋರಾಡುವುದು.


*  zÉêÀgÀ PÉÆÃuÉAiÀÄ°è £ÀªÉÄä®ègÀ UÀĸÀÄUÀĸÀÄ ¦¸ÀĦ¸ÀÄ £ÀqÉ¢vÀÄÛ.`K£ÁUÀAV®è ºÉÆÃUÀÄ,
*  `K ¨ÁåqÀ ¨ÁåqÀ, D¬Ä £ÉÆÃrzÀèAzÀæ CµÀÖ,
*  `£Á M®åªÁé, EzÉãÀÆ ¨ÁåqÀ vÀVÃgÀvÁÛUÀ, £Á£ÀÆ J¯Áègï ºÀAUÀs EzÀÝ©rÛä, E®èzÀ gÀUÀ¼ÁåPÀ D¬Ä (£À£Àß vÀAzÉAiÀÄ vÁ¬Ä) £ÉÆÃrzÀèAzÀæ £À£Àß ºÀA¥ÀºÀjÃvÁ¼À, ªÀÄA¢Ã£ÀÆ ¨Á¬ÄUï §AzsÀAUÀ ªÀiÁvÁqÉÆÌÃvÁgÀ »AzÀ, K£ÀÆ ¨ÁåqÀ £À£Àß ºÀuÁåUÀ EzɯÁè §¢ð®è, J¯Áè£ÀÆ vÀUÀzÀ©rÛä.
*  `ºËzËzÀÄ ªÀÄA¢ ¸ÀĪÀÄß ¨Á¬ÄUï §AzsÀAUï ªÀiÁvÁqÁÛgÀ ¨ÁåqÀ©qÀÄ
PÉÆ£ÉUÉ AiÀiÁPÉÆ J®èªÀÇ JqÀªÀmÁÖUÀÄwÛzÉ J¤¹ £Á£ÀÄ,
*  `ºÀAUÉãÁUÀAV®è ¸ÀÄ«Ää÷ßjæ, ¤Ã £Àr, ¤£ï eÉÆw £Á£ÀÆ §wÃð¤, D¬Ä K£ÀgÀ CAzÀæ £Á ªÀiÁvÁrÛä D¬Ä eÉÆÃrCªÀ¼À£ÀÄß §®AvÀªÁV ¥ÀqÀ¸Á°UÉ PÀgÉzÀÄvÀAzÉ.
    D¬Ä, ¸ÉÆÃ¥sÁzÀ ªÉÄÃ¯É PÀĽwzÀÝgÀÄ. §AzÀÄ ¤AvÀªÀgÀ£ÀÄß £ÉÆÃr £À£Àß vÀAVUÉ, 
*  `MA¢µïÖ vÀUÀ¢lÄÖ JµÀÄÖ ¨ÉÃPÉÆà CµÀÖ ªÀÄÄqÉÆÌÃCAzÀÄæ. ºÀÆA D¬Ä JAzÀªÀ¼Éà vÀAV M¼ÀUÉÆÃrzÀ¼ÀÄ, PÀtÄÚ¨Á¬Ä ©lÄÖPÉÆAqÀ £Á£ÀÄ CªÀ¼À »AzÉ ºÉÆÃzÉ. ¸Àé®à ºÉÆvÀÄÛ £ÁªÁågÀÆ ªÀiÁvÀ£ÁqÀ¯Éà E®è!
C¸ÁzsÀåªÁzÀÄzÀÄ WÀn¹©nÖvÀÄÛ £ÀªÀÄä ªÀÄ£ÉAiÀÄ°è! MAxÀgÁ £ÀªÀÄUɯÁè EzÀÄ ±ÁPï! DzÀgÉ ¹» ±ÁPï!
       DgÀÄ wAUÀ¼À »AzÉ ¥ÀwAiÀÄ£ÀÄß PÀ½zÀÄPÉÆArzÀÝ 27gÀ ºÀgÉAiÀÄzÀ, ¥ÀÅlÖ ªÀÄUÀ½gÀĪÀ £À£Àß vÀAVUÉ(PÁPÁ£À ªÀÄUÀ¼ÀÄ) ªÉÆzÀ°£ÀAvÉ CªÀ¼ÀÄ GqÀĪÀÅzÀÄ vÉÆqÀĪÀÅzÀÄ ªÀiÁqÀ®Ä £ÁªÉ®è ªÀÄ£ÀªÉÇ°¸ÀÄvÁÛ zsÉÊAiÀÄð vÀÄA© CªÀ¼À£ÀÄß gÉr ªÀiÁrzÉݪÀÅ. DzÀgÉ J®èjUÀÆ PÀµÀÖPÉÌ §A¢zÀÄÝ D¬ÄAiÀÄ£ÀÄß M¦à¸ÀĪÀ «µÀAiÀÄzÀ°è. FUÀ £ÉÆÃrzÀgÉ J¯Áè G¯ÁÖ¥À¯ÁÖ!! ºÀuÉAiÀÄ PÉA¥ÀÅ ©A¢, PÀvÀÛ°è£À JgÀqÉ¼É ¸ÀgÀ, Q«AiÀÄ gÀhÄĪÀÄÄQ, ªÀÄÄrAiÀÄ ªÀÄ°èUÉ J®èªÀ£ÀÄß UÀªÀĤ¹AiÀÄÆ AiÀiÁªÀÅzÀ£ÀÆß ¤gÁPÀj¸À°®è CªÀgÀÄ! D¬ÄAiÀÄ DzsÀĤPÀvÉUÉ RĶ¬ÄAzÀ £ÁªÉ®è ªÀÄÆPÀgÁVzÉݪÀÅ. D¬ÄAiÀÄ §UÉUÉ £ÉÆêÀÅ ¨ÉgÉvÀ ºÉªÉÄä £À£ÀߪÀé£À PÀtÚ°è.
     £Á£ÀÄ aPÀ̪À½zÁÝUÀ gÀeÉUÉ HjUÉ ºÉÆÃzÁUÀ¯É®è, ¸ÀAeÉAiÀiÁzÀgÉ zÉÆqÀتÀgÀÄ ºÀƪÀÅ ºÀjAiÀÄ®Ä ©qÀĪÀÅ¢®è JAzÀÄ UÉÆwÛzÀÝ £ÁªÀÅ ºÀÄqÀÄVAiÀÄgÉ®è, ¸ÀAeÉUÀÆ ªÀÄÄ£ÀߪÉà vÉÆÃlzÀ°è£À ªÀÄ°èUÉAiÀÄ ªÉÆUÀÄÎUÀ¼À£É߯Áè §½î¬ÄAzÀ ©r¹PÉÆAqÀÄ ªÀiÁ¯É PÀlÄÖwÛzÉݪÀÅ. ªÀÄ£ÉAiÀÄ°è J®ègÀÆ ºÀƪÀÅ ªÀÄÄrzÀgÀÆ D¬Ä ªÀiÁvÀæ ªÀÄÄrzÀzÀÝ£ÀÄß £Á£ÁåªÀwÛUÀÆ £ÉÆÃqÀ¯Éà E®è. ªÉƼÀPÁ®ªÀgÉUÉ GzÀÝ«zÀÝ vÀ£Àß PÀÆzÀ®£ÀÄß DPÉ ¸ÁߣÀPÀÆÌ ªÀÄÄ£Àß JuÉÚ ºÀaÑ, ¨Áa vÀÄgÀÄ§Ä PÀnÖzÀgÉ ªÀÄÄV¬ÄvÀÄ. ºÀƪÀÅVêÀÅ K£ÀÆ E®è, ºÀuÉUÉ PÁ¹£ÀUÀ® PÀÄAPÀĪÀÄ«lÄÖPÉÆAqÀÄ, vÀ¯ÉvÀÄA¨Á ¸ÉgÀUÀÄ ºÉÆ¢ÝgÀÄwzÀÝgÀÄ. 
           MªÉÄä D¬Ä ªÀÄÄrAiÀÄ° JAzÀÄ D¸É¬ÄAzÀ MvÉÆÛvÁÛV ªÀÄ°èUÉ ªÉÆUÀÄÎUÀ¼À£ÀÄß PÀnÖ, zÀAqÉAiÀÄ£ÀÄß D¬ÄUÉ ªÀÄÄr¸À®Ä ªÀÄÄAzÁzÉ. ¨ÉÃqÀªÉAzÀgÀÄ. §®ªÀAvÀ ªÀiÁrzÀÝPÉÌ UÀzÀjzÀgÀÄ. CµÀÖPÀÆÌ ©qÀzÀ £À£ÀߣÀÄß C¸ÀºÀ£É¬ÄAzÀ zÀÆr ªÀÄÄR wgÀÄV¹PÉÆAqÀgÀÄ. ¸ÀtÚªÀ¼ÁzÀ £À£ÀUÉ D¬Ä EµÉÆÖAzÀÄ MgÀmÁV ªÀwð¹zÉÝÃPÉ JAzÀÄ CxÀðªÁVgÀ¯Éà E®è DUÀ. DzÀgÉ £À£Àß ¦æÃwAiÀÄ£ÀÄß CxÀð ªÀiÁrPÉƼÀî°®èªÉAzÀÄ £ÉÆêÁVvÀÄÛ. 
        ªÀÄvÉÆÛªÉÄä ªÀÄ£ÉAiÀÄ°è ªÀÄzÀÄªÉ ¸ÀªÀiÁgÀA¨sÀ. D¬Ä JA¢£ÀAvÉ J®èjUÀÆ PÉ®¸À ºÀAa vÁªÀÅ ªÉÄðéZÁgÀuÉ ªÀiÁqÀÄvÁÛ ¤AwzÀÝgÀÄ. DPÉ AiÀiÁªÀvÀÆÛ AiÀiÁªÀ ±ÀĨsÀPÁAiÀÄðzÀ®Æè £ÉÃgÀ ¨sÁUÀªÀ»¹zÀªÀgÉà C®è, AiÀiÁjUÁzÀgÀÆ PÀÄAPÀĪÀÄ«nÖzÀÝ£ÀÆß PÁuÉ £Á£ÀÄ. CAzÀÆ ªÀÄvÉÆÛªÉÄä D¬Ä ºÀƪÀÅ ªÀÄÄrAiÀÄ° JA§ D¸É¬ÄAzÀ ªÀiÁgÀÄzÀÝ ªÀiÁ¯ÉAiÀÄ£ÀÄß vÉUÉzÀÄPÉÆAqÀÄ ºÉÆÃV D¬ÄAiÀÄ JzÀÄgÀÄ »rzÉ. »A¢£À ¸À®zÀ C£ÀĨsÀªÀ¢AzÁV MvÁ۬ĸÀĪÀ zsÉÊAiÀÄð«gÀ°®è. ¸ËªÀÄåªÁV £À£ÀߣÀÄß £ÉÆÃr, `£À£ÀUÀ ¨ÁåqÀ, ¤Ã ªÀÄÄqÉÆÌ, ¸ÀtÚªÀÄPÀ̼ÀÄ ªÀÄÄqÉÆÌAqÀæ£Às bÀAzÀ JAzÀÄ ºÉý £À£ÀߣÀÄß ¸ÁUÀºÁQzÀgÀÄ C°èAzÀ.
D¬ÄUÉ £À£Àß PÀAqÀgÉ ¦æÃw¬Ä®è CzÀPÉÌà £À£Àß PÉʬÄAzÀ DPÉ ºÀƪÀÅ ¹éÃPÀj¸ÀÄwÛ®è J£ÀÄߪÀ ¨sÁªÀ£É¬ÄAzÀ CªÀé£À ºÀwÛgÀ D¬ÄAiÀÄ£ÀÄß zÀÆjzÉ.  
DUÀ CªÀé,   *`¨ÁåqÀ, D¬ÄUÉ E£ÉÆߪÉÄä ºÀAUÀ ºÀƪï PÉÆqÁPÀ ºÉÆÃUÀ¨ÁåqÀ, CªÀÅöæ ªÀÄÄqÉÆ̼ÁîAV®è. CAzÀÄî.
*  `AiÀiÁPÀ?
*  `AiÀiÁPÀAzÀæ GqÀQAiÀiÁzÀªÀÅöæ ºÀƪÀÅ ªÀÄÄrèÁzÀðAvÀ, AiÀiÁªÀÝ PÁAiÀiÁðzÁUÀÆ ¨sÁUÀªÀ»¸ÁâzÀðAvÀ, CzÀPÀ ¤ªÀiïä D¬Ä ºÀÆªï ªÀÄÄqÉÆ̼ÁîAV®è, AiÀiÁjUÀÆ PÀÄAPÀĪÀiÁ ºÀZÀÑAV®è, Dwð ªÀiÁqÁAV®è. CzÀPÉãÁPÀÌw ¤ÃªÀÅ £À£ÀUÀ PÀÄAPÀĪÀiÁ ºÀaÑ Dwð ªÀiÁræ CAvÀ £Á M«Ää ºÉýzÀÝPÀÌ £À£ÀUÀ ¨ÉÊzÀÄ ¸ÀĪÀiÁßV¹zÀÄæ. CAzÀ¼ÀÄ CªÀé.
      GqÀQ CAzÀgÉ ªÀÄgÀĪÀÄzÀĪÉ. D¬ÄUÉ vÉÆnÖ®¯Éèà CAzÀgÉ ºÀ¸ÀÄUÀƸÁVzÁÝUÀ¯Éà vÁ½PÀlÖ¯ÁVvÀÛAvÉ. ºÁUÉ vÁ½zÀ PÀnÖzÀ ºÀÄqÀÄUÀ vÀ£Àß K¼À£Éà ªÀAiÀĸÀì°è AiÀiÁªÀÅzÉÆà SÁ¬Ä¯É §AzÀÄ wÃjPÉÆAqÀ. ªÀÄÄAzÉ D¬Ä ºÀ£ÉÆßAzÀÄ ªÀµÀðzÀªÀ½zÁÝUÀ ºÉAqÀw ¸ÀvÀÛ ºÀ¢£ÁgÀÄ ªÀµÀðzÀ £À£Àß ªÀÄÄvÁÛ÷ågÀ eÉÆvÉ ªÀÄzÀĪÉAiÀiÁ¬ÄvÀÄ. »ÃUÉ GqÀÄQAiÀiÁzÀ ºÉtÄÚ ºÀÆ ªÀÄÄrAiÀÄĪÀÅzÀÄ, ±ÀĨsÀPÁAiÀÄðzÀ°è ¨sÁUÀªÀ»¸ÀĪÀÅzÀgÀ ºÉÆgÀvÁV G½zÉ®ègÀAvÉ ¸ÀA¸ÁgÀ ªÀiÁqÀ§ºÀÄzÀÄ J£ÀÄߪÀÅzÀÄ F ªÀÄzÀĪÉAiÀÄ ¤AiÀĪÀĪÀAvÉ. 
ºÁUÁV ªÉƼÀPÁ®ÄzÀÝzÀ PÀÆzÀ®Ä CzÀPÀÆÌ «ÄV¯ÁzÀ D¸ÉUÀ½zÀÝgÀÆ D¬Ä CzÀ£Éß®è ºÀwÛQÌ ಬಿಗಿ ತುರುಬು ಕಟ್ಟಿ §zÀÄQzÀÝgÀÄ. vÀ£Àß PÉÊAiÀÄ°è ¸ÁzsÀåªÁUÀzÀÝ£ÀÄß ªÉƪÀÄäUÀ½AzÀ ¸ÁzsÀå ªÀiÁr¹zÀgÀÄ, CªÀ¼À£ÀÄß ¨ÉA§°¸ÀĪÀÅzÀgÀ ªÀÄÆ®PÀ PÉlÖ ¥ÀgÀA¥ÀgÉAiÉÆAzÀ£ÀÄß £ÀªÀÄä£É¬ÄAzÀ MzÉÆÝÃr¹zÀgÀÄ. 
ಬದುಕನ್ನು ದಿಟ್ಟವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದ, ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಊರಲ್ಲಿ ಮುಂದಾಳತ್ವ ವಹಿಸಿ, ಊರಿನ ಗಣ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ನನ್ನ ಆಯಿ, ಇನಿತೂ ಪ್ರತಿಭಟಿಸದೇ, ತಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಖುಷಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಅಗ್ನಿಕುಂಡಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬೆರಗು ಮೂಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ನಾ ಬಲ್ಲೆ ಬೇರೆಯವರಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ ನಮಗಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ನಮ್ಮವರೆಂದುಕೊಂಡವರೊಡನೆಯೇ ಹೋರಾಡುವುದು.




  - dAiÀÄ®Që÷äà ¥Ánïï.

           27th March 2013

13 comments:

ಮನಸು said...

ನಿಜ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದಷ್ಟು ತಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹೋರಾಡುವುದು ಕಷ್ಟ.

Anonymous said...

ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ..ನಮಗಾಗಿ,ನಮ್ಮವರಿಗಾಗಿ ಹೊರಾಡುವುದು..ಎಲ್ಲರ ಮನದ ಮಾತು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ .. ಏಕೆ ಹಾಗೆ? ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಉದ್ದೂದ್ದ .. ಭಾಷಣ ಕೊರೆಯುವ ನಾವು ,ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇವೆ .ದೂರದ ಬೆಟ್ಟ ನುಣ್ಣಗೆ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಬೇರೆಯವರ ಸಮಸ್ಸ್ಯೆ ,ಯಾವಾಗಲು ಸರಳ ಅನ್ನಿಸ ತೊಡಗುತ್ತದೆ .. ಯಾವಾಗಲೂ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಳಕಳಿಯಿಂದ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಬರೆಯುವ ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.-ಅಪರ್ಣ ರಾವ್.

Swarna said...

ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮವರಿಗೆ ಅದು ಅನ್ಯಾಯ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದೇ ಕಡಿಮೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಸಿಗುವ ಉತ್ತರ ಬಹುಬಾರಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾದ ನಿರಾಕರಣೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಹೆದರೇ
ಧನಿ ಉಡುಗುತ್ತದೆನೋ ?

Ahalya said...

"ಬೇರೆಯವರಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ ನಮಗಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ನಮ್ಮವರೆಂದುಕೊಂಡವರೊಡನೆಯೇ ಹೋರಾಡುವುದು" ಇದು ಒಂದು ಮುಖ. ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ ಅಂದ್ರೆ ಆ ಪೀಳಿಗೆಯ (ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರದ ಪೀಳಿಗೆಯ) ಅನೇಕರು ನನ್ನಿಂದ ರಾದ್ಧಾಂತ ಆಗೋದು ಬೇಡ.ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಇರಬೇಕು.ಯಾಕೆ ಸುಮ್ನೆ ಗಲಾಟೆ ಅಂತ ಭಾವಿಸ್ಕೊಂಡು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ರಾಜಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡುಬಿಡೋದು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ,ಆ ರಾಜಿಯಲ್ಲೂ ಒಂದು ನೆಮ್ಮದಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳೋದು.
ಅದೇ ಮಕ್ಕಳ,ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ ಉದಾರರಾಗೋದು. ಪುರೋಗಾಮಿ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಸಮ್ಮತಿ ನೀಡದಿದ್ದರೂ ಅಸಮ್ಮತಿ ಸೂಚಿಸದೆ ಇರ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದ ವಿಷಯ!

ಎಂದಿನಂತೆ ಓದೋಕೆ ಖುಷಿ ಕೊಡೋ ಬರಹ :):)

sunaath said...

ಆಯಿ ತನ್ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಂದಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಹೊಸ ಕಾಲವು ಆಕೆಯನ್ನು ಆ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿತು. ತಾನು ಹಳೆಯ ಕಾಲದವಳಂತೆಯೇ ಉಳಿದರೂ ಸಹ, ‘ಹೊಸ ಕಾಲದ ಹಸು ಮಕ್ಕಳ ಹರಸಿ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾರುತಿದೆ ನೋಡಿದಿರಾ!’ ಎನ್ನುವದು ಆಯಿಗೆ ಸರಿ ಹೊಂದುತ್ತದೆ!

Jayalaxmi said...

ನನ್ನಿ ಸುಗುಣಾ.

Jayalaxmi said...

ನಿಜ. ಅಪರ್ಣಾ, ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ನನ್ನಿ.

Jayalaxmi said...

ಸ್ವರ್ಣ,
ಅದು ಅವರಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಅನ್ನಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ವರ್ಷಾನುಕಾಲ ಅಥವಾ ತಲಮಾರುಗಳಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಆಚರಣೆಯಾಗಿರುತ್ತಾದ್ದರಿಂದ ಅನ್ಯಾಯ ಅನ್ನಿಸದೇ, ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಸರಿ ಅದೊಂದು ಪಾಲಿಸಲೇಬೇಕಾದ ನಿಯಮ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿದರೆಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಕೇಡಾಗುತ್ತದೋ ಎಂಬ ಮೂಢಭಯವೂ ಸಹ.

Jayalaxmi said...

ಅಹಲ್ಯ,
ಹೌದು ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದು ೧೦೦% ಕರ್ರೆಕ್ಟು.

Jayalaxmi said...

ಸುನಾಥ್ ಕಾಕಾ,
ನನ್ನಿ ಕಾಕಾ. :)

ಸಂಧ್ಯಾ ಶ್ರೀಧರ್ ಭಟ್ said...

ಮಾ " ಬೇರೆಯವರಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ ನಮಗಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ನಮ್ಮವರೆಂದುಕೊಂಡವರೊಡನೆಯೇ ಹೋರಾಡುವುದು."

೧೦೦% ನಿಜ ಈ ಮಾತು.
ಅಂದ ಹಾಗೆ ಈಗಲೂ ಮರುಮದುವೆಯಾದವರ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆಯಾ ?
ನಿಮ್ಮ ಆಯಿ ನಿಮ್ಮನೆಯಿಂದ ಓದ್ದೊಡಿಸಿದ ಕೆಟ್ಟ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಒದ್ದೋಡಿಸಬೇಕು.

Jayalaxmi said...

ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸಂಧ್ಯಾ. ಹೌದು ‘ಮೂಢ’ ನಂಬಿಕೆ, ಆಚರಣೆಗಳು ಇಲ್ಲವಾಗಬೇಕು. ಮತ್ತು ಅದು ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಶುರುವಾಗಬೇಕು.ಅಲ್ಲವೇ

minchulli said...

Intha aayigala sankhye sahasraagali...

Kannu thumbi banthu